free web stats

Nederland

Benefiet-actie in Nederland ten behoeve van de Syrische en Palestijnse vluchtelingen in Libanon

 

 

Stichting “Mijn Thuis Palestina” Presentatie 2010

Toespraak bij het openen van de fototentoonstelling ‘Olijfpluk Palestina’, 23 september 2010.

Van harte heet ik u allen welkom. Mijn naam is Ad Mols, voorzitter van de Stichting ‘Mijn Thuis’. Dit welkom is mede namens de studentenkerk Maranatha, hier vertegenwoordigd door Nel Toemen, de Stichting ‘Plant een Olijfboom’, vertegenwoordigd door Kristel Letschert, maar vooral ook namens Baha Hilo, Palestijns coördinator van de olijfpluk, die straks uitgebreid het woord zal voeren, en zijn Amerikaanse vriend Jared Malsin die als journalist werkzaam was in zijn geboorteland Palestina 1948 en vandaar gedeporteerd werd wegens zijn de Israëlische autoriteiten niet welgevallige artikelen.

Ik heb hier bij me het internationale verdrag inzake de Voorkoming en de Bestraffing van Genocide. Dit verdrag is neergelegd in resolutie 96 van de Algemene Ledenvergadering van de Verenigde Naties, gedagtekend 11 december 1946. In artikel II van dit verdrag staat:

In dit Verdrag wordt onder genocide verstaan een van de volgende handelingen, gepleegd met de bedoeling om een nationale, etnische, godsdienstige groep, dan wel een groep, behorende tot een bepaald ras, geheel of gedeeltelijk als zodanig te vernietigen: a. Het doden van leden van de groep; b. Het toebrengen van ernstig lichamelijk of geestelijk letsel aan leden van de groep; c. Het opzettelijk aan de groep opleggen van levensvoorwaarden die gericht zijn op haar gehele of gedeeltelijke lichamelijke vernietiging; d. Het nemen van maatregelen, bedoeld om geboorten binnen de groep te voorkomen. Het gewelddadig overbrengen van kinderen van de groep naar een andere groep.

Ik laat het oordeel over het plegen van genocide c.q. oorlogsmisdaden door Israël op de Palestijnse bevolking graag aan anderen over, maar mijn mening mag na deze aanhef duidelijk zijn.

Het gaat hier vanavond om het openen van een fototentoonstelling maar ook om een aanklacht tegen de handelwijze van het Israëlisch leger in opdracht van de autoriteiten tegenover boeren op de Westbank. Hierop zal Baha Hilo zeker dusdanig overtuigend ingaan, dat mij daarover stilte past.

De foto’s zijn van de Nederlands-Equatoriaanse fotograaf Cris Toala Olivares. Hij kreeg de zilveren camera voor nieuws enkele foto voor die waarbij de traangasgranaten neerdalen om een betoging van Palestijnse boeren uiteen te jagen. Maar veel meer van zijn foto’s vormen een aanklacht.

Olivares is een begaafd fotograaf, die alleen in beelden zijn bewogenheid met het menselijk leed wil laten spreken. Toen deze tentoonstelling onder druk verwijderd werd uit de bibliotheek in Haarlem en men wilde proberen met een protestbijeenkomst terugkeer af te dwingen meldde Olivares zich af. Zijn beelden moesten spreken.

Hier hebben we vanavond (en de komende tijd!) een keuze uit deze reportage. Een indringende keuze die ingaat op het proces van olijf tot olie, maar veeleer ook een proces van generaties Palestijns leven met en door de olijfbomen. Het vernietigen van de olijfgaarden is in die zin een oorlogsmisdaad. Men mag dit zien in het kader van de eerder aangegeven handelingen van een land die samen genocide genoemd kunnen worden.

Geachte aanwezigen, ik wilde u niet gaan vervelen met praten over oorlog, geweld, onrecht, maar ik kon niet anders. Vergeef me. Maar stel tegelijk een daad. Plant een olijfboom en geef hoop. Kristel zal u straks graag daarover meer vertellen. Zelf wil ik heel kort even ingaan op het werk van de Stichting ‘Mijn Thuis’. Ons doel is, naast het bekender maken van het onrecht tegenover de Palestijnen, hulp te bieden aan vluchtelingen in de kampen in Libanon. Eigenlijk is daarvoor een internationale organisatie onder de vleugels van de VN opgericht, de UNWRA. Nederland is daarvan steeds een grote donateur geweest, maar net als van andere landen neemt de bijdrage van Nederland alleen maar af. Een voorbeeld: tot voor enige jaren kregen de minstvermogenden één voedselpakket per vier weken, vorig jaar nog per 6 weken en de verwachting is, dat het volgend jaar nog nijpender wordt. Ook het bieden van scholing (eerst t/m middelbaar onderwijs, nu basisonderwijs en mondjesmaat voortgezet onderwijs) en medische hulp wordt beduidend minder. Een nieuw, rechts kabinet zal bijna zeker nog sterker ingrijpen in de gelden voor ontwikkelingshulp. ‘Mijn Thuis’ heeft ter gelegenheid van de ramadan enkele honderden pakketten kunnen verspreiden. Het eerste meisje is naar de universiteit gezonden, de eerste operatie was goedgekeurd toen de vrouw stierf met een schuld van 7.000 dollar voor 14 ligdagen in het ziekenhuis. Ook daarin geven we een kleine bijdrage. Ook hier kunt u helpen.

Ik geef graag het woord aan Kristel, die Baha Hilo kort zal inleiden. Daarna zullen we samen de tentoonstelling voor geopend verklaren, waarna u de eerste gelegenheid krijgt om de foto’s te bekijken. Maar reeds nu wijs ik u op de kleine hoeveelheid lectuur, de folders, de film over de situatie in Gaza, kortom, op de mogelijkheid uzelf te informeren. Geld kunt u natuurlijk altijd kwijt, zowel bij Kristel als bij mij. We hebben beiden maar één doel: hulp aan een volk zonder land!